Dit topic is gesloten. Dat betekent dat je hieronder niet meer kunt reageren.
Wil je over dit onderwerp in gesprek? Open dan een nieuw topic.

Soms snap ik waar agressie in de zorg vandaan komt

Stamgast

Begrijp me niet verkeerd.  Ik keur geweld, zowel fysiek als verbaal, tegen zorgverleners af. Maar soms snap ik wel dat mensen zin krijg om hun frustratie 's goed te uiten.

 

Ik had deze week ook weer zo'n moment. Ik zit met m'n dochter al enkele maanden in de situatie dat we er proberen achter te komen waarom ze zeer regelmatig hoofdpijnen heeft waar zelfs de  maximale dagelijkse dosis ibuprofen niets aan doet. Dus  de huisarts gebeld. Kan je nooit meteen langs komen, dat duurt een dag of 3. Verwijsbrief voor een  kinderarts. Zo, 2 weken verder voordat die je kan zien. Bloedonderzoek, weer 2 weken. MRI, 3 weken. Vervolgens wachten op de uitslag. Nog 's 2 weken voordat we telefonisch te h oren krijgen dat er niks gevonden is wat de hoofdpijn verklaart maar wel degelijk iets vreemds te zien is op de MRI.

 

En dan wordt het vreemd, dan haalt de arts eigenlijk z'n schouders op, weet het ook niet en wil gewoon stoppen. Na enig aandringen neemt de arts dit mee naar een multi-disciplinair overleg 2 weken later om met een neuroloog te bespreken. Arts belt terug, nee de neuroloog was er niet.

 

Ik bel 's met een zorgcoach, fantastische dames trouwens, en we vinden in overleg een neuroloog in de buurt voor een second opinion. Korte wachttijd alleen er moet wel een verwijsbriefje komen.

 

Kinderpoli: nee, dat doen we eigenlijk niet, daar moet u de huisarts voor hebben

Huisarts: antwoordapparaat aan "we zijn gesloten wegens verhuizing vandaag", volgende dag "nee, we zijn nu met vakantie de komende 4 weken"

Assistende vervangend huisarts: Nee, ik we doen eigenlijk geen verwijzingen als het geen bloedspoed is

kinderpoli: Nou... misschien dat de kinderarts dit dan toch wel wil doen maar die is er vandaag niet.

 

Ondertussen heb ik een dochter die er niet beter op wordt en waarvan het schoolwerk de laatste maanden zichtbaar minder is geworden, niet gek als je constant hoofdpijn hebt. Ik maak me niet snel druk, ben ook echt geen vader die zijn kinderen snel mee neemt naar een arts. Heb in de 14 jaar dat ik ouder ben maar 1 keer een huisartsenpost moeten bellen en dat was om een wond te laten hechten. Maar dit soort dingen krijg ik onderhand stiekum zin om een witte jas bij de revers te pakken en te roepen dat ik al 3 maanden bezig ben en of ze nou 's echt wat gaan doen.

 

Dit hele systeem van sussen en wachten is gewoon heel frusterend. Misschien dat het ergens goedkoper is maar als dit zo door gaat ga ik me binnenkort ook maar 's ergens melden met stress klachten. Oh nee, dat kan niet want mijn huisarts is tot het einde van de maand weg. Gefrustreerde smiley

 

Soms snap ik waar agressie in de zorg vandaan komt

3 ANTWOORDEN

Re: soms snap ik waar aggressie in de zorg vandaan komt

Bekend gezicht

Jeetje wat vervelend zeg!

 

Is het dan niet beter om goed te communiceren met de dienstdoende huisarts en het ziekenhuis?

Ik weet zelf dat de communicatie soms slecht kan lopen

 

 

Geef je standpunt aan en als jij denk dat  je wilt over stappen van huisarts omdat dat voor jou gemoedstoestand beter is, zou ik het doen!

 

Harde eisen stellen

En als het niet te houden is Hap Of Eerste Hulp

 

 

Heel veel sterkte

Re: soms snap ik waar aggressie in de zorg vandaan komt

Stamgast

Overstappen naar een andere huisarts begon al een interessant idee te worden maar gaat nu zeker gebeuren.

Nanda... ik zou echt niet weten hoe ik nog beter kan communiceren. Misschien dat ik een megafoon mee moet nemen ofzo?

Re: soms snap ik waar aggressie in de zorg vandaan komt

Bekend gezicht

Ik ben zelf altijd heel duidelijk met vertellen wat er loos is! ik kan en wil niet voor anderen spreken vandaar de tip! Erg vrolijke kat