0 likes

Heel veel mensen slikken bloedverdunners op basis van carbasalaatcalcium. Die mag je iedere drie maanden bij de apotheek ophalen : per jaar kost je dit rond de 45 euro (20,25 voor de medicijnen en de rest is voor de apotheker). Wanneer je carbasalaatcalcium gaan googlen kom je er achter de stof die er in zit verdacht veel lijkt op dezelfde stof als in aspirine (zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Carbasalaatcalcium). Beide zijn bloed verdunnend en beide hebben dezelfde impact op je maagwand. Waarom schrijven artsen dit dan niet voor ? De kosten zijn dan opeens per jaar 17,34 (zie https://www.viata.nl/apotheek/hart-en-bloedvaten/asaflow-80mg-container-bloedverdunner-dagelijks-geb...) 

Da's dus een besparing van 60% !! Best de moeite waard wanneer we dit nu eens allemaal gaan doen.

 

Ook vreemd is dat wanneer je 600 MG carbasalaatcalcium koopt dit zonder recept kan. Wanneer je 100 MG koopt dan heb je opeens een recept nodig omdat het dan ook gebruikt kan worden als bloedverdunner. 

Ik denk dat het Zilverenkruis / Achmea een boel geld scheelt wanneer ze mensen er op wijzen dat ze dus voor minder geld uit de voeten kunnen.

 

 

Opmerkingen
Community Manager

Dankjewel ook weer voor jou uitgebreide reactie Boumacor! Ik heb jouw reactie weer even voorgelegd bij onze expertsSmiley Vrolijk Die hebben meer zicht op de inhoud. Ik kom er uiteraard weer bij je op terug.

 

 

Stamgast

Hallo @Michelle Bedankt voor het doorgeven, ik ben zeer benieuwd wat de experts hier aan toe te voegen hebben.

Nieuwkomer

Beste Michelle,

 

Jammer genoeg hebben we geen antwoord meer gekregen.

Ik wilde nog inbrengen dat ik als een eerder om een jaarverpakking carbasalaat navraag gedaan heb ivm de kosten ivm overbodig weer recept en naar de apotheek. ik gebruik het dagelijks en al jaren en vermoedelijk nog  -tig zoveel in de toekomst. De arts stuurt me daarvoor naar de apotheker, de apotheker terug naar de arts zonder resultaat voor mij. 

Misschien kan via u een oplossing met de toepassing aangekaard en geregeld worden. vriendelijke groet

Voormalig medewerker Zilveren Kruis
Status gewijzigd in: Ter beoordeling

Hallo @Kruis46 en @boumacor. Dank voor jullie reacties. Dit topic is inderdaad even 'stilgevallen'. Ik ga even bij @Michelle navragen of zij nog een reactie heeft gekregen. Zo niet, dan ga ik zelf navraag doen. Ik kom hier in januari graag op terug!

Voormalig medewerker Zilveren Kruis
Status gewijzigd in: Wordt niet uitgevoerd

Hallo @boumacor en @Kruis46. Ik heb antwoord gekregen van onze adviserend apotheker. Hij geeft aan dat Zilveren Kruis geen rol heeft bij de beoordelingen van het College ter beoordeling van Geneesmiddelen. Het staat iedereen wel vrij om zelf een standpunt kenbaar te maken bij het College. Eerder gaven we al aan dat Zilveren Kruis zich kan vinden in de UR-status die aan acetylsalicylzuur als ‘bloedverdunnend middel’ is toegekend.

 

Zilveren Kruis heeft het vanaf 2018 wel mogelijk gemaakt om in voorkomende gevallen relatief goedkope medicatie die chronisch wordt gebruikt, langer mee te krijgen dan voor 3 maanden.

 

Als ik teruglees zie ik dat alle argumenten nu wel zijn uitgewisseld zijn. Daarom zet ik dit topic op 'wordt niet uitgevoerd'.

Nieuwkomer

Acetylsalicylzuur versus carbasalaatcalcium.

Met name specialisten (ziekenhuizen) schrijven zonder er verder bij na te denken carbasalaatcalcium (of merknaam Ascal) op recept. Dit zijn poeders of bruistabletten van 100mg (38mg in de neurologie wordt nauwelijks nog ingezet omdat het achterhaald is, men kiest daar of ook voor de 100mg of - nog beter en conform de Europese richtlijnen - voor de inzet van clopidogrel). Voorheen dacht men dat carbasalaatcalcium veiliger was voor de maag dan acetylsalicylzuur (Aspirine of Aspro). Dit is echter achterhaalde informatie (zie ook: NTvG 2008). Carbasalaatcalcium is het calciumzout van acetylsalicylzuur en wordt na inname (100mg) in het lichaam gesplitst in ongeveer 20mg calcium en 80mg acetylsalicylzuur. Daarmee is het 1-op-1 uitwisselbaar met elkaar. Mensen die 100mg carbasalaatcalcium poeders in gebruik hebben en b.v. een medicatierol gaan gebruiken, worden automatisch overgezet op de 80mg acetylsalicylzuur tabletten door de apotheek. Bij ons in de apotheken is er met de artsen de afspraak dat bij nieuwe recepten waar (per ongeluk) nog carbasalaatcalcium op staat, dit omgezet wordt naar het soms goedkopere en vaak gebruiksvriendelijkere (tablet) acetylsalicylzuur. Ook bestaande gebruikers mogen - in overleg met de klant zelf - omgezet worden zonder tussenkomst van de arts bij herhalingen van de medicatie bij ons in de apotheken (is FTO afspraak met de huisartsen bij ons).

 

Handverkoop versus UR (Uitsluitend Recept).

In de handverkoop is acetylsalicylzuur (Aspirine) 100mg en 500mg en carbasalaatcalcium 600mg verkrijgbaar. De carbasalaatcalcium 600mg zal iets van 15 EUR per 90 stuks (3 dozen) zijn. De geregistreerde toepassing is bij pijn en koorts. Deze wordt niet vergoed omdat het als UA (uitsluitend apotheek) zelfzorgmiddel is toegelaten op de Nederlandse markt. De carbasalaatcalcium cardio 100mg is een geregistreerd geneesmiddel met een UR (uitsluitend recept) status: het mag alleen uitgeleverd worden door een apotheek met een geldig recept van een hiertoe bevoegd voorschrijver (arts dus). De prijs van de materiaalkosten zelf voor 90 stuks carbasalaatcalcium cardio 100mg is iets van 5 EUR. Daarbij komt nog de opslag PER LEVERING voor de apotheek (WMG receptregel vergoeding) die varieert per zorgverzekeraar en per type benodigde zorg (vervolg uitgifte, eerste uitgifte, 7 daagse weekrol levering, etc.). Wat de totaalkosten voor de 100mg op iets van 20 EUR per 90 stuks zal brengen. Uit die WMG regel haalt de apotheek: marge voor investeringskosten, voorraad risico, winst, personeelskosten, dossiervorming, etc. maar ook de medicatiebewaking die de ene keer complexer (= tijdrovender) dan de andere keer is, de verantwoordelijkheid voor de juiste aflevering aan de juiste patiënt, en de mogelijkheid om de apotheek over dit middel gedurende de gebruiksperiode (3 maanden in dit voorbeeld) gratis zonder consult om advies te vragen; ook blijft de apotheek met het medicatiedossier dit afgeleverde middel bewaken wanneer er andere middelen bijkomen of afgaan of de nierfunctie wijzigt, etc. Dit tariefsysteem is door de overheid verzonnen en opgelegd en de tariefhoogte wordt contractueel door de zorgverzekeraars bepaald. Evenals het feit dat de zorg en medicatieleveringen vanuit de apotheek WEL van het verplichte eigen risico afgaan en het consult en de zorg vanuit de huisarts niet (dus een inhalatieinstructie bij de huisarts is niet gratis, maar merkt de verzekerde niet op zijn eigen risico, en diezelfde instructie vanuit de apotheek is ook vaak niet gratis, maar gaat wel van het verplichte eigen risico, idem voor een medicatiebeoordeling of een bezoek aan de huisarts of dienstapotheek in de avond en nachturen).

 

Aflevertermijn

Overigens leuk dat Zilveren Kruis het kostenbesparen weer verder doorvoert door het 'stimuleren' van aflevertermijnen van langer dan 3 maanden (en daarmee als enige zorgverzekeraar afwijkt van de landelijke afspraken over de aflevertermijnen uit 2017), maar A) dit leidt geheid tot meer verspilling van medicatie (tussentijdse wijzigingen, overgang naar medicatierol, etc), B) het leidt tot het volbouwen van mensen met medicatie, waarbij de kans groter is dat men het overzicht kwijtraakt of medicatie zoek raakt, C) meer problemen met de houdbaarheid van medicatie en meer risico op weggooien van medicatie in de apotheek vanwege een te korte houdbaarheid (als je b.v. de anticonceptiepil voor 1 jaar verstrekt, moet die wel minimaal 1 jaar houdbaar zijn bij de patiënt), D) zal dit nog tot een heftige discussie moeten leiden tussen Zilveren Kruis en apothekers omdat het het afgesproken bekostigingsmodel ondermijnd (als je van 4 receptregels naar 1 receptregel per jaar terugvalt, zal die ene receptregel toch wel aanzienlijk hoger moeten zijn, zoniet 4x zo hoog wil je het bekostigingsmodel zoals verzonnen door de overheid voor de apotheken niet ondermijnen), E) welke apotheek wil voor 1 jaar verantwoordelijk zijn voor de geleverde medicatie en daarover gedurende het jaar gratis advies en consultatie willen leveren voor 1 recepregel vergoeding van 7 EUR ipv 4 x 7 EUR (iedere 3 maanden) zoals het nu is: dan moet je bijna naar een soort abonnement voor inschrijving op naam, net zoals de huisartsen hiervoor een vaste basisvergoeding per patiënt krijgen. Men vergeet wel eens dat er op de te leveren receptplichtige medicatie zelf geen marge zit in de apotheek (soms moet je zelfs de groothandel bijbetalen om de te goedkope preferente merken in de apotheek te kunnen krijgen) en dat de apotheek grotendeels bekostigd wordt uit de receptregelvergoedingen. Voor drogisterij medicatie (dus zonder recept verkrijgbaar) is dat natuurlijk anders (met marge net als bij de drogist en supermarkt), alleen wordt het grootste deel van de drogisterij medicatie via (online) drogisten geleverd (en zelfs via tankstations en supermarkten tegenwoordig) en niet via de apotheek. In zuidelijk Europa - waar de receptplichtige medicatie vaak goedkoper is dan in Nederland - is dat totaal anders: alle medicatie (receptplichtig of vrij verkrijgbaar) gaat uitsluitend via de apotheek, waarmee er een volledig bedrijfsmodel financieel draait op 'normale' procentuele marges zoals bij nagenoeg elke andere winkel. In Nederland is dat door de overheid nou eenmaal anders geregeld (helaas? 20% marge op een duur geneesmiddel als Kiovig van 20.000 EUR, wat je niet zo vaak ziet of een HIV geneesmiddel van 500 EUR of een Hepatitis C middel van 100.000 EUR zou misschien wel leuk zijn, maar 20% op 90 stuks simvastatine voor 1 EUR... dat noem je bij een andere winkel bijna een 'service product' (90 stuks M&M's zijn nog duurder)).

Voormalig medewerker Zilveren Kruis
Status gewijzigd in: Wordt niet uitgevoerd

Welkom op de community @RaoulWols en bedankt voor je uitgebreide reactie. Ik zou graag willen reageren maar weet nog niet goed waarop. Kun je iets duidelijk aangeven waarover je in gesprek wilt gaan? Of zal ik me voornamelijk richten op jouw laatste alinea?

Nieuwkomer

Allereerst: wat een hoop reacties Smiley Vrolijk Levendig forum! Ik kwam er toevallig op, toen ik een kleine aanvulling wilde maken op Wikipedia over 'aspirine'. @Michelle een aspirine is GEEN paracetamol. Sorry, maar dat is misschien een leken term of in de volksmond een makkelijk gemaakte vergissing. Paracetamol is een totaal ander geneesmiddel als acetylsalicylzuur (Aspirine). Paracetamol kunnen we in dit topic beter even buiten beschouwing laten. Voor alle mensen die iets over apothekerswerk of artsenwerk durven te schrijven of denken: ga eens een dagje meekijken in de apotheek. Je wilt niet weten hoeveel er bijgestuurd, vervangen of aan fouten voorkomen wordt. Specialist A weet niet wat specialist B voorschrijft (en vindt dat soms niet eens interessant, want zijn therapie is belangrijker). De huisarts weet vaak niet wat de specialisten doen of vaak pas als ze de ontslagbrief krijgen na 2 maanden. De 'vaste' apotheker krijgt echter al die voorschriften wel bij elkaar (behalve bij 'shoppers' en bij geneesmiddelen die buiten de markt gehouden worden door sommige fabrikanten door ze te laten leveren door postorder apotheken, waarmee die fabrikanten hun prijs hoog houden en hun product beschermen tegen concurrentie). Ja, artsen krijgen ook medicatiebewakingssignalen. Da's waar. Veel artsen klikken er echter doorheen. Ja, doktersassistenten herhalen ook medicatie. Letterlijk wat er de laatste keer is voorschreven... wat niet altijd actueel meer is blijkt. Medicatie wordt herhaald, regelmatig blijkt dat de verkeerde medicatie of juist wat anders dan de patiënt bedoelde. Is ook lastig als de patiënt vraagt om dat zalfje van 3 jaar geleden of om dat grijs-groene capsuletje. Los van al die communicatie problemen: de apotheek onderschept dagelijks voorschriften met onjuiste doseringen, niet bestaande doseringen, middelen die niet leverbaar zijn, uit de handel zijn, middelen waarvoor de patiënt allergisch is, wat de arts niet wist, middelen waarbij de apotheek ontdekt dat de nierfunctie niet goed genoeg is, of die aangepast moeten worden omdat de patiënt te oud of juist te jong is of medicatie waarbij er een maagbeschermer of laxeermiddel moet worden geadviseerd, medicatie die fijngemaakt moet worden, maar waarbij dat niet kan omdat de werking dan veranderd of waarbij het wel kan, maar waarbij er dan afwijkende inname regels gelden, ziekenhuis ontslag recepten waarbij 90% van de medicatie gewijzigd is, maar na controle 20% fout is, en 10% niet gewijzigd had hoeven worden, etc. etc. Naast het feit dat nogal eens wat artsen gewoon regelmatig de apotheker bellen om medicatie problemen te bespreken of omdat ze het even niet meer weten. Een arts is tenslotte opgeleid om diagnoses te stellen en ziektes te begrijpen en daarvoor oplossingen te verzinnen. Daarvoor heeft de arts een universitaire studie ('medicijnen studeren' noemen ze het, maar doe je daar nauwelijks) en nog een specialisatie fase daar achteraan. De aportheker heeft een universitaire studie van 6 jaar gedaan naar geneesmiddelen de werking daarvan in het lichaam gevolgd door een specialisatie fase.

 

Als we het over de kosten in de zorg hebben: dat kan niet in de apotheekkosten zitten, want die zijn alleen maar afgenomen per patiënt in de afgelopen 10 jaar: geneesmiddelen zijn uit patent gegaan, de prijzen van de patentloze middelen (generieken) zijn enorm gedaald, kortingen en bonussen zijn uit de apotheek (naar de zorgverzekeraars die nu preferentiebeleid deals maken met de fabrikanten) en de receptregelvergoeding is alleen maar omlaag gegaan of uitgehold de afgelopen 10 jaar. Dit alles terwijl de eisen aan verwachtingen van apotheken alleen maar zijn toegenomen. Met als resultaat een bewezen toename aan werk voor steeds minder geld met als gevolg ook een toename van de werkdruk bij het personeel in de apotheek. Als we het dus hebben over een toename van pouur de geneesmiddelenkosten in Nederland komt dat: A) voor rekening van de vergrijzing (meer mensen die geneesmiddelen slikken) en B) toename van het aantal (zeer) dure geneesmiddelen (die doorgaans niet via de openbare apotheek, maar via het ziekenhuis worden verstrekt). Dure geneesmiddelen zijn overigens juist doorgaans ook NIET gunstig voor apotheken want: A) er zit geen marge op, B) de zorgverzekeraars gaan uit van een theoretische marge op alle geneesmiddelen en korten die op alle geneesmiddelen declaraties (clawback korting), dus meestal lever je op de duurdere geneesmiddelen juist in. Als je kijkt naar de totale toename in de kosten in de zorgsector dan zie je de afgelopen jaren juist een enorme toename aan uitgaven aan het zorgsysteem, dus aan zorgmanagers, zorgkantoren, zorgverzekeraar reclames, verplichte enquetes, verplichte systemen, die allemaal geld kosten die niet direct ten goede komen aan de zorg voor de patiënt.

Nieuwkomer

@boumacor een groot deel gebeurt ook steeds meer geautomatiseerd: we moeten ook wel om alles werkbaar te houden wat er van apothekers verwacht wordt. In de automatisering lieoen apothekers overigens voorop in de jaren '80 en '90 van de vorige eeuw (toen er daar nog veel kortingen en bonussen waren die ook voor een groot deel direct weer in het bedrijf geïnvesteerd werden). Voor mijn tijd, maar ik weet b.v. dat vaak huisarten hun eerste voorschrijf systemen kregen op kosten van de apotheek, omdat de apotheek graag alles elektronisch wilde binnen krijgen en naar een elektronisch patiënten dossier wilde. De Nederlandse apotheken zijn nog steeds koploper in de wereld hierdoor. De afgelopen 10 jaar is echter een groot deel van de ICT investeringen in het updaten van de systemen naar de jaarlijks nieuwe regels van overheid en zorgverzekeraars gaan zitten: iedere zorgverzekeraar (en voorheen de overheid) bedacht zijn eigen afwijkende regels en eisen en de apotheken moesten er declaratietechnisch maar aan voldoen.. ieder jaar weer afwijkend en weer iets nieuws.

 

Los daarvan: zowel voor artsen als voor apothekers automatisering is nodig en is een goede ondersteuning, maar vervangt niet de kennis van de arts of apotheker. We maken afspraken en stoppen die in systemen om ons daarop te wijzen bij het voorschrijven (arts) of het aanschrijven (apotheker), maar bijna geen enkel medicatiebewakingssignaal is zwart-wit: je moet het altijd nog interpreteren. Je kunt 1 signaal hebben dat je bij patiënt A kan laten doorgaan, bij patiënt B echt niet, bij patiënt C alleen als aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan en bij patiënt D wil je het eigenlijk niet, maar kun je soms niet anders. Dat is het toepassen van kennis en de communicatie tussen arts en apotheker. De arts zal zeggen: dat is geneeskunst. B.v.: sommige antidepressiva of antipsychotica moet je niet geven aan zwangere vrouwen. Het systeem schreeuwt het uit aan medicatiebewakingssignalen. Soms maak je dan toch de keuze om samen met de voorschrijver en patiënte zo'n middel toch in te zetten of te kiezen voor een middel wat vergelijkbaar is, wat ook afgeraden wordt, maar waar net wat meer over bekend is. Ondanks alle signalen en automatisering. De automatisering met signalen is dus echt een ondersteuning, maar geen programmeertaal met waar of niet-waar keuzes.

 

Tevens is er een verschil tussen bewaking op een allergie of aandoening en bewaking op een geneesmiddel: een allergie wordt meestal geconstateerd en verandert daarna niet meer (aangetoonde penicilline allergie b.v.). een aandoening als insuline-afhankelijke diabetes of hartfalen veranderd meestal ook niet meer. Medicatie veranderd echter regelmatig: is het gestopt, is er iets bijgekomen, is de dosis aangepast, slikt de patiënt het wel zoals de arts het heeft voorgeschreven, is de patiënt therapietrouw? Je wilt niet weten hoeveel mensen op eigen houtje besluiten de dosering te halveren of te verdubbellen zonder overleg met de arts of artsen die wel wat mondeling bespreken met de patiënt maar dat niet vastleggen in het medicatiedossier. En voor heel veel geneesmiddelen kom je met een lager dan bedoelde dosering in een sub-therapeutisch gebied: het doet niet of onvoldoende waarvoor het is voorgeschreven. Of met het verdubbelen van medicatie in een gebied waarbij je schade aan het lichaam gaat aanbrengen of last van bijwerkingen krijgt. 

 

Gelukkig worden er steeds meer medicatiebeoordelingen door apothekers samen met de arts(en) en de patiënt uitgevoerd. Heel vaak kan er medicatie gestaakt worden, soms moet er juist wat bij. Er worden regelmatig gekke dingen uitgehaald. Veel mensen begrijpen daarna beter waarom ze iets slikken. Bij veel zorgverzekeraars gaat deze zorg echter volledig van het verplichte eigen risico af. Gelukkig bij Zilveren Kruis / de Achmea groep niet.

Voormalig medewerker Zilveren Kruis
Status gewijzigd in: Wordt niet uitgevoerd

Interessante en inhoudelijke reacties allemaal @RaoulWols. Ik lees al dat je inhoudelijk goed op de hoogte bent. Ik word nieuwsgierig naar jouw studie/beroep ;-). Verwacht je een inhoudelijke reactie van ons? Of wil je vooral jouw kennis delen met de communityleden?