Diabetes type 2, wanneer kwam je er achter dat je het hebt.

Uitblinker

Diabetes type 2, wanneer kwam je er achter dat je het hebt.

 

Type 2 diabetes, voorheen ook wel ouderdomsdiabetes genoemd,

is iets wat je bijna ongemerkt overkomt, het sluipt er in. symptomen van type 2 diabetes zijn vermoeidheid, droge mond, wazig zicht, Infecties, dorst, veel plassen.

Niet allemaal tegelijkertijd en even hevig, waardoor het vaak de kans krijgt om ongemerkt erger te worden.

 

Hoe groot de impact is van de diagnose type 2 diabetes geweest is voor mij?

Omdat het allemaal heel geleidelijk gaat was bij mij de impact niet heel groot.

Eerste constatering was tijdens een periodieke keuring van het werk, kreeg een brief mee voor de huisarts voor nader onderzoek en dat was het.

Een week later bij de huisarts en dan bloed laten prikken en weer wachten op de uitslag.

Weer een week later de uitslag, het is diabetes type 2, ouderdomssuiker en dat op je 34ste al…..

Iets uitleg gekregen en daarna met een recept voor metformine mee gekregen en een afspraak om binnen een aantal weken weer bloed te prikken om de goede werking van de pillen te controleren en eventueel de dosering bij te stellen.

 

Niet echt een grote impact dus.

Wel eens goed gaan nadenken over de verschijnselen en terug denkend kwam ik toen tot de conclusie dat het bij mij begonnen is een aantal maanden voor die bewuste keuring.

Nadeel was wel dat ik er toen niet mee bekend was, dus alles wat er in die periode op wees dat ik wel eens diabetes kon hebben werden aan andere oorzaken gelinkt.

De vermoeidheid zou een gevolg zijn van de combinatie van mijn onregelmatige werk als buschauffeur met de zorg voor een tweeling van toen 2 jaar die met name ‘snachts nogal onrustig waren.

Veel drinken deed ik ook en dus ook veel toiletteren, alleen bleek oorzaak en gevolg omgekeerd te zijn.

Ik dronk veel omdat ik veel moest plassen dacht ik en niet andersom.

Zweten deed ik ook erg veel, met name ‘snacht, maar daar gaf ik dan weer het te dikke dekbed de schuld van en niet mijn (nog niet ontdekte) hogere bloedsuikers.

 

Na de eerste voorzichtige kennismaking kwam bij mij daarna een stroomversnelling.

Ik kon toen kiezen tussen gewoon doen wat de huisarts zegt, of mij in de diabetesmaterie verdiepen.

Gelukkig is het toen de 2e keuze geworden.

Een vriend van mijn zus was huisarts en hij had ook een diabetesverpleegkundige in de praktijk(1999, toen nog niet gebruikelijk) dus ik mocht bij hem de documentatie doorspitten en meenemen wat nuttig was aan info.

 

Internet was toen, in 1999, nog niet zo uitgebreid en thuis in ieder geval nog niet snel(56k inbelmodem was gebruikelijk, ADSL bestond nog net niet en glasvezel al helemaal niet, facebook en aanverwante social media moesten nog bedacht worden)

Aangezien ik er vol voor ging was de telefoon regelmatig niet te gebruiken en gelukkig waren er toen ook al een redelijk aantal mensen te vinden waarmee je ervaringen kon uitwisselen of zinvolle tips kon krijgen.

Lotgenotencontacten zullen we het maar noemen, erg belangrijk geweest voor de opbouw van kennis en de acceptatie van mijn diabetes.

 

Later is dat nog gegroeid en uiteindelijk een keer de handleiding in handen gekregen hoe type 2 diabetes bij de huisarts behandeld hoort te worden, goed door gelezen en daarna doorgegeven aan de assistente van de huisarts.

Binnen een jaar was toen ook bij de huisarts het doorgedrongen dat hij meer via de protocollen zou kunnen gaan werken en heeft hij het diabetesspreekuur ingesteld, praktijkondersteunster voor o.a. diabetes ingehuurd en zo de zorg voor een hoop patiënten verbeterd.

Veel van de inmiddels in de ketenzorg gevatte onderzoeken moesten toen nog zelf geregeld worden, zelf altijd gevraagd om verwijzingen naar bv de oogarts, podotherapeut en andere noodzakelijke dingen.

Had eigenlijk direct vanuit de huisarts moeten komen, maar gelukkig deed hij nooit moeilijk over de verwijzingen.

 

Inmiddels is er best veel verandert in diabetesland, veel kennis is nu op een laagdrempelig nivo aanwezig, bijna te veel informatie als je er nu aan begint…..

Kennis blijft belangrijk om er voor te zorgen dat je gezond blijft, maar juist bij diabetes gaat het er ook om dat je zelf een actieve rol inneemt in de hele behandeling, ook bij type 2 diabetes, niet alleen maar doen wat de arts zegt, maar ook zelf meedenken over wat goed is of goed zou kunnen zijn voor jezelf.

 

Later komen er nog wat lastige zaken om de hoek kijken als levensverzekeringen die duurder kunnen zijn en bv het CBR die lastig doet met het vernieuwen van je rijbewijs, zeker als je een groot rijbewijs hebt.

 

Belangrijkste bijna is toch wel dat je diabetes zo goed en zo kwaad als kan accepteert en zelf een actieve rol inneemt in de behandeling ervan.

 

Wat zijn jouw ervaringen met de diagnose geweest van diabetes type 2?

Was het ook relatief rustig aan of is het een rollercoaster geweest?

Deel je ervaringen gerust hier

 

Groet mike

  • Diabetes

Diabetes type 2, wanneer kwam je er achter dat je het hebt.

2 ANTWOORDEN

Re: Diabetes type 2, wanneer kwam je er achter dat je het hebt.

Bekend gezicht

Hoi @diadino24

Mijn vriend is door een doorverwijzing van de huisarts voor het Osas traject er achter gekomen dat hij Diabetes type 2 heeft!

wij zijn ons kapot geschrokken

Hij had al jaren last van Abcessen,en deze werden regelmatig weggesneden door de huisarts,maar hij dacht dat het genetische aanleg was!

Nu 5 maanden verder staat hij nog steeds niet goed ingesteld op de medicijnen..Natuurlijk voelt hij zich wle beter maar pffffff wat een rollercoaster zeg

Re: Diabetes type 2, wanneer kwam je er achter dat je het hebt.

Uitblinker

hoi @Nanda,

 

juist bij type 2 is de eerste periode erg traag, heeft ook niet de noodzaak zoals bij type 1 om snel in te grijpen.

vaak wordt er gehandelt naar de protocollen en is het dus in eerste instantie voedings- en leefstijladviezen en een begin maken met pillen, meestal metformine.

dan is het een periode wachten tot de pillen goed aanslaan en kijken of het voldoende resultaat geeft.

indien te weinig resultaat dan is het in eerste instantie de dosering verhogen en als dat dan op een gegeven moment op een maximum gaat zitten willen ze er nog wel eens een ander soort pil bij gaan doen.

en zo verder tot je een acceptebel resultaat bereikt hebt.

daar gaan dus echt wel weken of zelfs maanden overheen en voel je ook niet direct verbetering, gaat met kleine stapjes.

als uiteindelijk het resultaat niet bereikt wordt met alleen pillen, voeding, sporten en /of leefstijlverandering, dan kun je altijd nog over gaan op insulines.

 

belangrijk blijft dus altijd wel dat je in goed overleg blijft met je behandelaar, goed meedenkt en jezelf voorziet van een goede dosis kennis over diabetes (o.a. te vinden bij de DVN klik hier , daar is ook een forum met vele lotgenoten)

 

en ja, soms lijkt het wel een rollercoaster, soms razendsnel en soms even een stukje rustiger aan, maar regelmatig ook weer een onverwachte wending. is een uitdaging om het op een gegeven moment zo onder controle te krijgen dat je het onverwachte aan gaat zien komen.

 

groet mike