"Positieve feedback werkt als insuline"
Moderator ‎11-04-2016 12:44
Moderator

Als je kind de diagnose diabetes type 1 krijgt, heeft dat een grote impact op het dagelijkse leven. In de eerste plaats voor het kind, maar daarnaast ook voor de ouders of verzorgers. Peter ondervond dit aan den lijve toen bij zijn zoon Laurens de ziekte werd geconstateerd. Hij vertelt over zijn ervaringen toen Laurens' schoolprestaties achteruitgingen. 

 

"Hij zat net in de tweede klas van de middelbare school toen Laurens diabetes kreeg. Met de bekende verschijnselen gaf de huisarts aan dat we gelijk door konden naar het ziekenhuis. Na een verblijf van slechts twee dagen in het ziekenhuis en met een prikapparaat en dozen insuline rijker, leek er de eerste tijd niks te zijn veranderd in zijn leven. Toen kwamen de hypo’s en de hypers steeds vaker terug. Vooral goed slapen en naar school gaan werd steeds moeizamer. Hoe hoger de HbA1c-waarde, hoe lager de cijfers op het rapport. Behalve het cijfer voor verzuim.

 

Volgens de regels der wet heeft school toen de leerplichtambtenaar ingeschakeld en werden wij samen uitgenodigd op het gemeentehuis voor een gesprek. Het werd geen goed gesprek, omdat de ambtenaar dreigde met het inschakelen van de rechtbank als dit zo doorging. Gevolg van dit alles was dat hypo’s, maar vooral hypers nog vaker voorkwamen. En de hoogte van het verzuimcijfer laat zich raden.

 

Met knikkende knieën, in schoenen van lood gingen we een maand later naar school voor het geplande vervolggesprek, waar ook de leerplichtambtenaar aanwezig zou zijn. We waren iets te vroeg en in de personeelsruimte kwam een vriendelijke mevrouw naar ons toe. Ze stelde zich voor als de leerplichtambtenaar van een andere gemeente, die haar collega uit onze woonplaats verving omdat die met zwangerschapsverlof was.

 

Deze nieuwe ambtenaar nam gelijk de leiding over in het gesprek. Ze droeg oplossingen aan om het echte probleem aan te pakken. Zo mocht Laurens bijvoorbeeld bepaalde dagen later beginnen op school, zodat hij veel uitgeruster naar school ging. Na het gesprek op school stelde ze voor om Laurens thuis te brengen. In een huiskamergesprek hebben ze samen doorgepraat over het hebben van diabetes en van alles en nog wat.

 

Dit script was compleet anders dan waar we op gerekend hadden. Voor ons was er een klein wonder gebeurd en vanaf dat moment ging het met vallen en opstaan steeds beter."

 

Wat doet diabetes type 1 met jouw kind en gezin?

Deel je ervaringen op ons forum. Met jouw inbreng kunnen we gerichter onderzoek doen naar wat nodig is om het leven met diabetes in de jeugd wat meer zorgenvrij te maken.

Zilveren Kruis werkt voor dit onderzoek samen met Diabetesvereniging Nederland.

 365x290-JD3_blog_thumb.jpg