‘Ik wens iedere patiënt een co-patiënt’
Moderator ‎18-02-2015 12:44
Moderator

Als je hoort dat je ernstig ziek bent, is dat een enorme schok. Vaak kun je je niet meer concentreren op wat de arts zegt en gaat alle belangrijke informatie langs je heen. Juist dan is het goed om iemand aan je zijde te hebben die meeluistert en de vragen stelt die jij vergeet. Zo iemand is Barbara. Zij is co-patiënt en helpt patiënten te communiceren op moeilijke momenten.

 

De communicatie tussen patiënt en arts verloopt niet altijd even goed. Als patiënten horen dat ze ernstig ziek zijn, kunnen ze door de schok vaak niet onthouden wat de arts vertelt. Maar ook in een latere fase van hun ziekte hebben patiënten soms geen energie om zich kritisch op te stellen in een gesprek met hun arts.

 

Hetzelfde geldt voor familie of vrienden. Hoewel zij veel steun kunnen bieden aan de patiënt, zijn ze vaak te emotioneel betrokken. Bij slechtnieuwsgesprekken zijn ook zij van slag, waardoor ze cruciale vragen vergeten te stellen. Daarom kan het verstandig zijn om iemand mee te nemen naar het gesprek die iets meer afstand houdt en toch de vinger op de zere plek kan leggen: de zogeheten co-patiënt.

 

Scherpe vragen stellen

Barbara (54) is zo’n co-patiënt. Zij gaat vrijwillig mee naar doktersafspraken van patiënten die ernstig ziek zijn. Barbara: “Tijdens het gesprek met de arts ben ik de extra oren en ogen van de patiënt en stel ik zo nodig scherpe vragen. Hier heb je geen medische kennis voor nodig. Het gaat erom dat je logisch nadenkt, alert blijft en opkomt voor de belangen van de patiënt.”

 

Het afgelopen jaar combineerde Barbara haar gewone baan als jurist met vrijwilligerswerk in het Kennemer Gasthuis in Haarlem. Hier begeleidde ze als co-patiënt drie kankerpatiënten tijdens hun ziekteperiode. Ze ging mee naar elke doktersafspraak en ondersteunde de patiënten in hun communicatie met de arts.

 

Ingrijpen waar nodig

Om kritisch te kunnen blijven tijdens de gesprekken, hield Barbara bewust wat afstand. “Als co-patiënt kun je niet te emotioneel betrokken raken, anders sla je dicht, net als de patiënt of een familielid. Ik sprak daarom altijd af in het ziekenhuis en nam daar ook weer afscheid. Dat vinden de patiënten ook niet erg. Het feit dat je naast ze staat in een moeilijke periode is vaak al genoeg. Ik wens iedere patiënt een co-patiënt.”

 

Barbara moest ook af en toe ingrijpen. Ze herinnert zich een doktersbezoek met een jonge vrouw die voor de tweede keer borstkanker had. “Er was onduidelijkheid over het aantal chemobehandelingen dat ze moest krijgen. De arts herinnerde zich hiervan iets anders dan de patiënt. In plaats van meteen in haar dossier te kijken, stelde hij voor om dit later op te zoeken. Want ‘anders moest hij zijn computer aanzetten’. Daar heb ik toen wel iets van gezegd, om te voorkomen dat de patiënt een weekend lang in onzekerheid zat.”

 

Uit eigen ervaring weet Barbara dat de artsen het erg waarderen als een co-patiënt bij het gesprek aanwezig is. Dankzij hen verbetert de communicatie tijdens het ziekteproces. Maar het co-patiëntschap is niet alleen waardevol voor arts of patiënt. Barbara: “Ik heb ontzettend veel geleerd van het begeleiden van de patiënten en ik heb er drie intense vriendschappen aan overgehouden.”

 

Meerwaarde voor artsen

Het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam gelooft sterk in de meerwaarde van co-patiënten. Na succesvolle proeven in diverse ziekenhuizen, gaat het EMC als eerste ziekenhuis ter wereld co-patiënten structureel inzetten. Het optuigen hiervan wordt gesteund door Zilveren Kruis, dat een groot deel van het project betaalt.

 

Wil jij net zoals Barbara aan de slag als co-patiënt? Meld je dan nu aan of kijk op zobeter.nl voor meer informatie.

 

 

365x290-co-patientV2_blog_thumb.jpg