Hoe Gerda regie nam bij behandeling darmkanker: "Ik koos voor kwaliteit van leven"

In 2010 kreeg Gerda Schapers (67) de diagnose darmkanker stadium IV. Een tumor in de dikke darm en achtentwintig uitzaaiingen in de lever. Prognose: maximaal nog dertig maanden te leven. Vorige week had de oncoloog goed nieuws voor haar tijdens een controle: na zeven maanden nog steeds kankervrij. "Na zo’n consult heb ik dan een soort van feestelijk gevoel." In dit blog vertelt zij over haar ervaringen met de ziekte en het zelf kiezen van een behandeling.

 

gerda.png"Ik leef al zes jaar met kanker en ik heb een goed leven. Ik voel me gezond, hoe gek dat ook klinkt. Terugkijkend op mijn behandelingen: zoals de meest patiënten startte ik met chemo. Misselijk werd ik, moe, belazerd, de bekende verschijnselen. En zware neuropathie. Kopjes vielen uit mijn handen en ik donderde regelmatig van de trap. Nog erger was het 'chemobrein'. Ik kon me niet meer concentreren, kon niet meer lezen. En laat dat nu mijn enige hobby zijn. Niemand had mij dat van tevoren verteld. Door de neuropathie en het chemobrein kon ik ook niet meer werken. Ik ben docent. Als je geen stift meer in je handen kunt houden en je brein hapert, lukt dat niet. Zonder mijn werk wilde ik niet meer leven, ontdekte ik.

 

Daarom koos ik ervoor, in overleg met mijn oncoloog, om te stoppen met de chemo. Een klein wondertje volgde: mijn brein herstelde! Ik kon weer aan het werk en mijn darmtumor kon worden verwijderd. 'Het gaat goed. Nu de lever nog,' zei mijn arts. Het medische team stelde het geneesmiddel Avastin en chemo voor. Ik had een ander idee: de tumoren behandelen waar ze zaten, in mijn lever, en de rest van het lichaam met rust laten. Ik ging voor kwaliteit van leven. Liever iets korter leven met kwaliteit, dan langer en als een ziek vogeltje achter de geraniums. (Let wel: ik ben niet tegen chemobehandelingen, alleen koos ik zelf een ander pad.)

 

Mijn oncoloog was het niet altijd met me eens, maar hij respecteerde mijn beslissingen. Hij luisterde naar me, gaf advies en waarschuwde mij soms.

 

Ik koos uiteindelijk voor Transarteriële Chemo-Embolisatie (TACE) en radio-embolisatie. Dit zijn behandelingen van de lever waarbij via een slangetje ingebracht in de liesslagader, kleine bolletjes met medicijn de lever in worden gebracht. Nauwelijks bijwerkingen, een nachtje ziekenhuis en de week erop weer aan het werk. In maart 2015 kon ik geopereerd worden. Er werd toen een stuk van mijn lever afgehaald en ik was kankervrij. 'Voorlopig,' zei mijn oncoloog.

 

Dat klopte. In november 2015 zat er weer een kleine uitzaaiing. Die is weggehaald met Radiofrequente Ablatie (RFA). Dan gaat er een naald in de tumor en wordt hij als het ware stukgekookt. Deze behandelingen vallen onder de noemer 'opereren zonder snijden'. Dus minimaal invasieve behandelingen met weinig bijwerkingen. Ik vertel je daar graag mee over tijdens het online spreekuur."

 

Op dinsdag 28 juni van 17:00 tot 19:00 uur organiseren wij een online spreekuur over dikkedarmkanker. Gerda en twee medisch specialisten geven dan antwoord op jouw vragen.

 

Wat wil jij weten? Waar maak jij je zorgen om? Laat je vraag alvast achter op het spreekuur-forumtopic en zorg dat je erbij bent tijdens het online spreekuur.

365x290-darmkanker_blog_thumb.jpg