Esther had verschillende depressies: “Zo wilde ik me niet altijd voelen.”

Esther heeft een leuke baan, trouwde met haar liefde en kreeg drie kinderen. Ze heeft het helemaal voor elkaar, zou je als buitenstaander zeggen. Maar Esther kreeg ook meerdere keren een depressie. Hier vertelt ze haar verhaal.

 

Mijn eerste depressie

“Mijn eerste depressie kreeg ik op de middelbare school. Ik had geen idee wat er met mij aan de hand was. Mijn ouders kenden een psychiater waar ik wel een keertje langs kon komen. Hij herkende direct de symptomen van een depressie en schreef medicatie voor. Hierdoor kon ik wel het VWO afmaken, maar voelde me niet echt lekker in mijn vel. Achteraf gezien denk ik wel eens: had ik toen maar therapie gehad.”

 

“Na middelbare school ging ik studeren in Leuven. In m’n eentje in de grote stad, dat was af en toe best confronterend. Door de medicatie moest ik leuke dingen laten staan en een regelmatig leven leiden. Dat paste helemaal niet in mijn studentenleven. Als ik op stap ging, wilde ik wat drinken en al snel merkte ik dat alcohol dezelfde uitwerking had als medicatie: het verdoofde. Ik stopte met mijn medicatie. Uiteindelijk ging dat helemaal niet goed en ben ik gestopt met mijn studie in Leuven. Mijn studie pakte ik op in Leiden. Ik ben lid geworden van een studentenvereniging, kreeg een leuke jaarclub en leefde in een roes van plezier en leuke feestjes. Ik ging al lang niet meer naar de psychiater. Dat vond ik simpelweg niet nodig.”

 

De tweede keer is heftiger

“In het tweede jaar van mijn studie kreeg ik opnieuw een depressie: heftiger dan de eerste keer. Het is alsof je in grote groep mensen staat, contact zoekt en niemand wil met je praten. Ik had genoeg leuke dingen om mij heen: studentenvereniging, jaarclub, vriendinnen, maar ik voelde me zó eenzaam. Ik had wel eens vaker gedacht dat ik niet meer verder wilde. Uiteindelijk wilde ik niet meer en heb ik mijn medicatie opgespaard en ingenomen. Ik ben op tijd gevonden en naar het ziekenhuis gebracht. Later begreep ik dat ik niet veel later had moeten zijn. Ik voelde daarna een enorme drempel om hierover te praten. Ook wel schaamte. En eerlijk gezegd was die behoefte om erover te praten er ook niet echt. Erover heen stappen en door met mijn leven, dat was wat ik deed. Alsof het niet geweest was. En ook de mensen in mijn omgeving die ervan wisten, begonnen er niet over. Het is ook niet een onderwerp waar mensen graag over willen praten. En als ze het wel doen, weten ze zich vaak geen houding te geven. Alsof ze bang zijn voor het antwoord.  Het is echt voor veel mensen nog een taboe.“

 

“Ik pakte mijn studie weer op en verbloemde mijn gevoel door heel veel te stappen. Maar juist als je dan alleen bent komt het nare gevoel heftiger terug. Ik maakte een afspraak met een  psychiater voor nieuwe medicatie. Daarbij kreeg ik ook therapie, maar ik hield me niet zo goed aan mijn afspraken. Als ik een goede dag had, vond ik het zonde van mijn goede momenten om er weer over te moeten praten. Ik was vooral hard aan het bewijzen naar mezelf en de buitenwereld dat het goed ging: ik ging op vakantie, werd bestuurslid enzovoorts. Net als ieder ander zonder depressie. Na mijn studie ben ik in m’n eentje een half jaar naar Afrika gegaan. Voor een deel omdat het mijn wens, mijn droom was, maar ook om te bewijzen dat ik het allemaal wel aankon. Dat ik meer was dan Esther met een depressie.“

 

Dit gaat niet over

“Sinds mijn studie ben ik niet meer medicatievrij geweest. Ik kreeg steeds zwaardere medicijnen. Zo kreeg op het laatst medicijnen waarbij  ik niets meer mocht eten of drinken. Tja, dat hielp niet echt om de levensvreugde te vergroten. Uiteindelijk zei mijn psychiater: Esther, we hebben alles geprobeerd. Er is nog één optie en dat is Electroshock therapie (ECT). Dat is echt heel ingrijpend. Maar dit was ook geen kwaliteit van leven en ik wilde me niet altijd zo voelen. Ik koos voor de behandeling. Ik wist dat het zwaar zou worden. Maar ik wilde de behandeling niet alleen voor mezelf, maar vooral om een betere moeder én partner te zijn. Voor de behandeling ben ik een paar maanden opgenomen geweest in het ziekenhuis. Ik mocht 1 dag per week naar huis en het weekend. Terugkijkend is het echt een ongelofelijk moeilijke periode geweest. De behandeling heeft zeker geholpen; vooral de mensen om mij heen merken het verschil. Maar een groot nadeel is geheugenverlies. Ik weet me nog maar heel weinig te herinneren van de afgelopen twee jaar. Ik zag laatst een programma over Venetië en stelde aan mijn man voor om daar eens naar toe te gaan. Waarop hij zei dat we daar vorig jaar nog samen waren geweest. Ik kan me daar niets meer van herinneren. En dat doet pijn. Achteraf gezien had ik daar betere voorlichting over willen hebben. Dan had ik misschien een andere keuze gemaakt in bijvoorbeeld het aantal behandelingen.”

 

“Inmiddels heb ik nog een lichte vorm van medicatie. Dat zal altijd zo blijven en dat is prima. Ik werk weer volledig en heb voor mijn gevoel mijn leven aardig op de rit. Daarnaast heb ik psychotherapie en dat is goed. Alleen medicatie is niet genoeg bij een depressie; het is ook het leren omgaan met sombere gedachten en gevoelens, te herkennen en ze los te laten. Een vriendin vroeg mij laatst om een weekendje weg te gaan. Mijn eerste gedachte is dan: Dat vraagt ze omdat ze medelijden heeft, niet omdat ze mij leuk vindt. Ik herken die negatieve gedachte nu beter en buig deze om. ”

 

Wat is het grootste misverstand over een depressie? En wat kun jij doen, als je weet dat iemand een depressie heeft? Lees ons interview met Esther.

 

Of kijk op zk.nl/depressie voor meer informatie over het vinden van depressiezorg die bij jou (of een naaste) past.

 

 

8 Opmerkingen
Bezoeker

vreselijk wat haar is verteld en hoe ze is (mis) behandeld ,depressie is totaal niet erfelijk ,onzin ! dit geeft weer een hypnose en een probleem gebaseerd op foute info (en veselijk dat haar kinderen dit nu ook al meekrijgen,ik verwijt haar niks ,maar wel de dienstdoende psycholoog/psychiater) en zal haar niet helpen eruit te geraken. Ik zie op deze site zoveel onzin staan mbt depressie dat ik er moedeloos en boos van wordt. Mensen zijn (meestal) niet gebaat bij praten of cognitieve gedragstherapie en medicijnen etc. (en hebben jullie wel de laatste resultaten van onderzoek gevolgd mbt medicatie ,dat bv "het missen van een bepaald stofje "nu een bewezen leugen is ?) Ik was ook niet geholpen (op mn 24ste een eerste crisis en nu met 55 nog altijd geen goede zorg gekregen,wél inmiddels gevonden ,maar niet te betalen vanwege slechte vergoedingen) en ben van alle reguliere zorg alleen maar verder in de put geraakt en nooit echt geholpen. ( zeker 6 jaar weggegooid geld qua zorg) Als jullie nu eens bv hypnotherapie zouden vergoeden (met rëele vergoedingen dan ,he ,niet die schamele 40 per dag en een potje van 600 want dan is deze zorg (die wél helpt) nog steeds niet op te hoesten ondanks het dure bijverzekeren voor complementaire geneeswijzen. Het is allemaal zoveel weggegooid geld en de zorg die wel helpt onbereikbaar door angst/onwetendheid en gebrek aan kennis bij de verzekeraar . Ik kan een hypnotherapeut niet betalen,ondanks mijn verzekering voor complementair ,maar ben met een kleine sessie die ik gratis kreeg al zoveel meer geholpen dan ooit door enig psycholoog of psychiater,depressie is niet moeilijk op te lossen met de juiste tools en begeleiding,maar voordat er verbeteringen in de zorg kunnen komen zal er veel meer info en kennis moeten komen bij verzekeraars,of een totaal andere minister/beleid ,Edith Schippers stort ons terug in de middeleeuwen. Die enquete mbt depressie op de site is belachelijk, als je in nood bent met bv een ansgtaanval of suicidale wens kun je geen 6 of 12 weken wachten (en totale onzin als je een keuze moet maken voor lagere kwaliteit ,dit soort overwegingen zou je toch meteen moeten weggooien en in plaats daarvan zoeken naar echt kwalitatieve oplossingen,en dat soort overwegingen zou ook niet hoeven als er beter zorg komt ,alle ouderwetse methodes van psychologie en psychiatrie hebben een enorm lage klachtenverbetering tot gevolg ,en dat kost nog steeds héel veel geld. (alleen in mijn geval al wekelijkse sessies 5 jaar lang die niets hebben geholpen,ouderwtese RIAGG heb ik het dan over ,ook bezochte psyhiater geen verbetering) Maar goed ,dit alles is tegen dovemansoren gezegd  weet ik al uit ervaring,helaas voor al die mensen die in hoge geestelijke/emotionele nood verkeren en dan soms de permanente oplossing (suicide) voor een tijdelijk probleem kiezen omdat ze niet anders kunnen (onlangs nog een vriendin van mij, 43 jaar) . 

Webcare

Hoi Caro, heftig wat jij voor je kiezen hebt gekregen in je leven en ook heel erg dat jij je vriendin pas bent verloren. ik pak de high-lights uit je reactie. Voor jou helpt hypnotherapie heel goed na je ervaring met hulpverlening. Voor jou werkt dit goed maar je bent teleurgesteld in de hoogte van de vergoeding voor alternatieve geneeswijzen.

 

Ik snap dat jij je eigen mening hebt gevormd over de behandeling van depressie, lees je ook ons interviewblog met een pychiater over het taboe wat rust op depressie en hoe onze zorgcoaches helpen met info over depressiebehandelaars.

 

https://forum.zilverenkruis.nl/t5/Blog/Wat-te-doen-als-depressie-w%C3%A9%C3%A9r-de-kop-opsteekt/ba-p...

 

Dapper dat jij je ervaring met ons deelt, kun je ons meer vertellen over wat jou hielp in de hypnotherapie?

Bezoeker

Hai Pauline ,bedankt voor je reactie,

ik moet zeggen dat ik vanaf mn eerste crisis tot nu altijd ben blijven (onder) zoeken omdat suicidale gevoelens vreselijk zijn om mee te leven ,en heb het hele circuit van regulier tot alles in het alternatieve circuit uitgeprobeerd,heeft me enorm veel geld gekost maar ik heb inmiddels een vrij goed beeld van wat wel en niet werkt ,ook door veel thuis te bestuderen. mn enige frustratie is dan ook dat wat wél werkt onbereikbaar is door lage vergoeding en wat niet werkt de samenleving enorm veel geld kost. Als er in goede therapieën wordt geinvesteerd en aandacht en geduld,dan zal dit zoveel gaan opleveren in de emotionele/geestelijke zorg,ook qua geld.

Het is lastig éen component aan te wijzen in de hypnotherapie ,maar laat ik beginnen met de belangrijkste; empathie en menselijke warmte. 

Dit leren studenten geneeswijzen niet ,integendeel ,ze leren uit boeken en voornamelijk mentaal. Ik ben zelf universitair geschoold en had in mijn studententijd ook een aantal vrienden die psychologie studeerden en vond het toen al gek dat er aan hunzelf qua emotionele opvoeding niets werd gedaan (hoe kun je een ander mens in emototionele crisis/nood helpen als je zelf daarin niet bent ontwikkeld en/of geschoold) ,en dat ze protocollen leerden waarin ze afstand tot hun patient moesten bewaren. Ik vond dat zelf vreselijk in de therapie ,die afstand ,ik voelde me er geen mens meer door, en een "geval" . Ik had ook vaak het gevoel dat de psychologen zelf ook geen raad wisten met emoties en er heel mentaal mee omgingen. Ik heb na 5 jaar ook gevraagd waarom ze niets met mijn emoties deden . (ik had boeken van Alice miller gelezen en vroeg ook waarom ze niet meer in die richting werkten ,dat ik dat graag zou willen) Ze zeiden dat ze hadden besloten dat hun keuze voor mij het beste was en hun protocol mbt mij was; zorgen dat ze "onder de pannen" is ,dus toen ik aangenomen werd voor de toneelschool verklaarden ze me "genezen" Ik voelde zelf wel dat mn angsten in de diepte er nog gewoon waren ,maar ja ,als de psychologe zelf zei dat ik genezen was,dan moest ik dat maar aannemen (toen nam ik dat nog aan,nu zou ik dat nooit meer doen als ik zelf iets anders ervaar) .Het ging daarna uiteraard weer mis en de klap was des te groter doordat ze me eerder genezen hadden verklaard en ik nu met een school moest stoppen die me enorm veel investering had gekost om erop te komen. Empathie dus,en emotionele volwassenheid,menselijke warmte die echt is (want dat voel je feilloos aan) . De Hypnotherapeut waarmee ik afgelopen jaar in contact kwam is zelf depressief,suicidaal,drugsgebruiker geweest ,dus weet sowieso van binnenuit hoe het is ,en is enorm betrokken en empathisch,wat het gevoel geeft dat iemand als mens naast je staat (niet boven je of op een kilometer afstand,mentaal ) en dat heb je nodig. Hij is bouwvakker geweest ooit en dat maakt hem heel toegankelijk ; hij kan met iedereen praten op een directe ,menselijke manier,en dat ontbreekt ook vaak bij regulier opgeleiden. Ik kan die natuurlijk niet over 1 kam scheren ,want er zullen vast ook goeie tussen zitten ,(dan niet dankzij hun opleiding ),de studie is toch ook nog omgeven door status en goede afkomst wat de emotionele volwassenheid niet vaak ten goede komt is mijn observatie ,ik zie dit ook terug in ziekenhuizen bij specialisten.

Hij (de hypnotherapeut)  leidt nu anderen op tot hypnotherapeut en was al in de media te zien. https://youtu.be/jHON2C0Kk90 .Hypnose helpt omdat je voorbij het dagbewustzijn dingen kunt veranderen (traumas zijn vaak verdrongen naar het onderbewuste en de emoties ook ,praten helpt dan niet ,want ze zitten niet in het dagbewuste,praten maakt het juist erger,omdat je dat verhaal dan blijft herhalen in jezelf (wat in feite ook als een hypnose werkt) waardoor je je ook niet beter gaat voelen ,integendeel) ,daarnaast weet en geeft hij hele goeie praktische tools voor het dagelijkse leven. Hij heeft ook humor  en lichtheid zonder je situatie te bagatelliseren .Ik kan het iedereen aanbevelen ,en als het niet betaalbaar is (wat nu voor mij ook zo is) zoek dan in ieder geval een psycholoog die als  hoofdgereedschap  EMDR heeft ,dat doet ook veel met onbewuste emoties. ik had er eentje ,maar die had het niet als hoofdgereedschap . Ze  wilde helaas na een paar sessies weer overstappen op die cognitieve gedragstherapie  die niks helpt en ben ik gestopt en ga ook niet meer op zoek in het reguliere circuit,dat kost me teveel energie,en loopt steevast uit op teleurstelling. ik vond dat zo idioot ,de EMDR hielp heel goed en dat gaf ik ook terug als feedback,het leek haar te verbazen dat het zo goed hielp en toch koos ze ervoor om weer over te stappen op praten ,waardoor het weer slechter ging. 

Medewerker

Mooi dat je het verhaal zo nauw uiteen kan zetten Caro. Je hebt een hele reis meegemaakt en hebt daar via hypnotherapie een weg in gevonden. Dat is erg knap. 

We weten dat alternatieve geneeswijzen belangrijk zijn. Helaas is er vanuit de basisverzekering nog niet genoeg effectief bewijs om dit op te laten nemen. Dat beeld kan natuurlijk veranderen, maar heeft tijd nodig. 
We maken daarom ieder jaar weer de keuze om de alternatieve geneeswijzen wel op te laten nemen in onze aanvullende verzekeringen. We doen dit naar behoefte vanuit de leden van de beroepsverenigingen. Een hogere vergoeding vinden wij enerzijds, voor onze verzekerden die dat nodig hebben belangrijk. Echter is dit moeilijk op te nemen in een pakket zonder dat  de premie flink hierdoor omhoog gaat en ook een groot deel van de verzekerden hier (helaas) niet op zit te wachten. We maken dus een balans op waarbij we een deel tegemoet komen die goed hiermee uit de voeten kunnen, maar ook een aantal verzekerden zoals jij moeten teleurstellen.

Ik snap je behoefte en hoop dat er in de toekomst meer ruimte komt voor jou binnen de GGZ of Basisverzekering voor een vergoeding vanuit deze hoek

gr. Jochem

Bezoeker

bedankt voor je reactie . Ik wist dit eigenlijk al ,en is ook de reden waarom ik eigenlijk niets meer inbreng omdat er toch niks verandert en bij mij weer wat hoop oplaait en de teleurstelling die volgt des te wranger voelt,dat ik zoveel premie betaal en dan nog niet gebruik kan maken van zorg die ik wil en die het beste werkt.Wat dat betreft lopen we zo achter bij bv Duitsland en andere landen. En dat er geen effectief bewijs is ,is een drogreden en niet waar. (dat wordt maar steeds vertelt ,en is een mythe geworden ,want allang achterhaalt) Er is genoeg bewijs, en voor bepaalde  reguliere behandelingen en medicijnen is er ook geen bewijs terwijl die wél verkrijgbaar zijn en geheel vergoed worden. Dat is afgelopen jaar aan het licht gekomen met o.a. antidepressiva ,die zijn niet bewezen effectief,maar toch verkrijgbaar en vergoed. Nog een vb; ik heb een afwijkende hartklep dus krijg elk jaar een uitnodiging voor een gratis griepprik als risicopatiente. Die prik ga ik niet nemen,ik heb gezien bij mn bejaarde buuf hoe ziek ze werd van die prik en daarna alsnog griep kreeg ,een soort die niet in het cocktail had gezeten.....er is homeopathisch een uitstekend alternatief ;influenzium, maar hier niet verkrijgbaar ,alleen in het buitenland en uiteraard niet vergoed. Ik had vorige week griep en als complicatie een bijholteontsteking . Als kind gebeurde dit ook en moest ik naar het ziekenhuis waar ik een chemisch, toxisch goedje kreeg die alles weer vloeibaar maakte ,maar mn darmen en maag weer geheel ontregelde (omdat reguliere medicijnen altijd worden gemaakt van stofjes die ergens uit zijn gehaald zullen ze altijd bijwerkingen hebben die bv bij chinese medicijnen niet voorkomen omdat die zo slim zijn om stofjes in de plant te laten ,waar vaak het stofje voor de bijwerking al inzit) . Ik ontdekte later Rinileen van vsm en dat hielp perfect bij bijholteontstekingen ,zonder bijwerkingen,maar dat is nu uit de handel gehaald,en moet ik weer allemaal losse homeopathie bestellen om hetzelfde te bereiken ,duur en omslachtig ,ik wordt hier zo moedeloos van,en begin echt een hekel te krijgen aan sowieso minister Schippers (en het hele Nederlandse zorgstelsel),die zo paranoia is voor alles dat niet-regulier is,en vooral ; zo onwetend en vanuit vooroordelen kijkt en handelt. Er is zoveel vooroordeel en domheid hierin ,alsof je met jehova getuiges praat die niets willen/kunnen horen dat buiten hun eigen kader gaat. Maar goed ,ik hoop ook op meer gezond verstand en vergoedingen ,want ik ben nu al mn geld kwijt aan zorg en kan de belangrijkste dingen niet betalen en kom dus ook niet verder met mn gezondheid. Voor de goede orde; ik ben niet tegen alle reguliere zorg ,ik zou bij een botbreuk dankbaar gebruik maken van de opgebouwde expertise van het zetten van botten ,maar er zijn heel veel behandelingen die niet werken en/of veel schade veroorzaken ,en die wil ik niet en vind ik andere zorg vele malen beter en effectiever. Omdat ik zelf universitair geschoold ben heb ik nooit een heilig ontzag gehad voor universitair opgeleiden ,en ben ik net zo kritsch en onderzoekend naar die kant als naar andere kant,en registreer dat er daar heel veel mis is en fout gaat. Ik hoop dat er meer eerlijke artsen een boekje open zullen doen,en er werkelijk iets gaat veranderen,niet alleen voor mezelf.

Moderator

Goedemiddag Caro, wat mooi dat je de moeite neemt om zo uitgebreid een reactie te geven. Ik snap dat de reactie van Jochem niet de reactie is die je had gehoopt, ik hoop dat deze in elk geval wel uitleg geeft over hoe we hier als zorgverzekeraar mee omgaan. Ik wilde je eigenlijk nog wel wijzen op een Denk Mee idee die eerder is aangedragen door Karlein. Zij geeft aan graag een betere en hogere vergoeding voor alternatieve geneeswijze te zien. Onze Expert Hans F heeft hier ook aangegeven voor 2018 naar te kijken. 

 

Wellicht interessant om te lezen en ook jouw verhaal te delen?

Bezoeker

Het steekt vooral hoe er met 2 maten gemeten wordt binnen het stelsel,en er dus een uitleg wordt gegeven die onwaar is,als er regulier iets niet wetenschappelijk is bewezen ,zoals de werking van anti depressiva,dan wordt het zonder probleem jarenlang volledig vergoed ,komt het uit een niet reguliere hoek zou dat ineens een criterium en reden zijn het niet op te nemen.....dat klopt gewoon niet en is inmiddels onacceptabel als uitleg.

Bezoeker

Ben het helemaal met Karleins verhaal eens ,maar zo teleurstellend dat er pas in 2018...onbegrijpelijk gewoon.